Barbara Kosmowska to ceniona polska pisarka i poetka, autorka książek dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych. W swojej twórczości często podejmuje tematykę dojrzewania, samotności, wykluczenia społecznego oraz relacji rodzinnych. Jej powieści charakteryzują się wrażliwością psychologiczną i realistycznym spojrzeniem na problemy młodych ludzi.
„Dziewczyna z parku”, wydana w 2012 roku, to powieść obyczajowa dla młodego czytelnika, która w subtelny, ale głęboki sposób opowiada o przeżywaniu żałoby, radzeniu sobie ze stratą oraz o przyjaźni, która daje siłę w najtrudniejszych momentach życia. Autorka pokazuje świat dziecka dotkniętego tragedią i jednocześnie zwraca uwagę na problem wykluczenia rówieśniczego.
Streszczenie Dziewczynka w parku
Główną bohaterką powieści jest Andzia – dziewczynka, która nie potrafi pogodzić się ze śmiercią ukochanego taty. Po jego odejściu jej świat traci kolory, a codzienność staje się pełna smutku i tęsknoty. Andzia często przebywa w parku, gdzie wspomina chwile spędzone z ojcem. W szkole czuje się niezrozumiana i wyobcowana. Z czasem zaprzyjaźnia się z chłopcem z klasy – również odrzucanym przez rówieśników, ponieważ choruje. Andzia i Jeremiasz doświadczają wyśmiewania i braku akceptacji. Dzięki wzajemnemu wsparciu uczą się, że „inność” nie jest powodem do wstydu, lecz częścią ich tożsamości. Przyjaźń pomaga Andzi stopniowo oswajać ból po stracie ojca i odnaleźć nadzieję.
Dziewczynka z parku streszczenie rozdziałów
Rozdział 1: Druga strona ulicy
Kolega Ani, Jeremiasz, pyta dziewczyny czy to prawda, że jej tata zmarł. Dziewczyna potwierdza a Jeremiasz postanawia odprowadzić ją do domu i proponuje batonika, mimo że może być wyśmiany przez kolegów z klasy. Ania nie jest zbyt rozmowna, ale wspomina swojego tatę. Mówi, że jej mama często zasypia podczas kolacji i dużo czasu spędza w łóżku. Dziewczynka namawia Jeremiasza, by poszli nakarmić kaczki w parku.
Rozdział 2: Słowa odlatują jak ptaki
Mama Ani mocno przeżywa śmierć męża, nie uśmiecha się, nie wychodzi z łóżka, nie zauważa córki i nie zwraca uwagi, co Ania robi. Babcia Andzi pociesza dziewczynkę, że niedługo wszystko się ułoży, jednak Ania nie widzi zbytnio poprawy.
Rozdział 3: Sekret
Ania z Jeremiaszem ponownie idą do parku nakarmić kaczki. Dziewczynka pokazuje mu ptasie gniazda i opowiada o zwierzetach. Tłumaczy, że jej tata zajmował sie badaniem ptaków i ssaków. Dzieci bawią się w parku i wracają późno do domu, o co mama ma pretensje do Andzi. Dziewczynka przynosi sernik, który zawsze kupował tata w ciężkich chwilach. Ania rozmyśla, czy powiedzieć Jeremiaszowi o swoim sekrecie, ale po zastanowieniu stwierdza że jeszcze za słabo go zna.
Rozdział 4: Miętowe pastylki na samotność
Ania kłóci się z inną dziewczynką z klasy, Zosią. Nie chce iść na jej urodziny, na co Zosia odpowiada, że i tak przez żałobę Ani przyjęcie mogłoby być nie udane, więc dobrze że nie idzie. Po kłótni Jeremiasz chwali Anię za postawienie się Zosi. Chłopiec zwierza się jej, że powtarza klasę, ponieważ był chory i długi czas spedzał w szpitalu. Dzieci idą wspólnie na sanki a Jeremiasz obieca Ani pokazać swojego psa. Andzia postanawia ofiarować Jeremiaszowi prezent, który był przeznaczony dla Zosi.
Rozdział 5: Cukier puder na księżycu
Ania wraca do domu i nie zastaje mamy, jednak na stoler jest list od niej. Pisała w nim, że niedługo wróci i czeka na nią niespodzianka. Dziewczynka w kuchni znalazła rogaliki francuskie z jabłkowym nadzieniem. Andzia wspomina, że mama piekła je, zajadając się nimi w trójkę, grali w planszówki i spędzali wspólnie czas. Ania za oknem widzi kowalika, ulubionego ptaka taty. Wkrótce mama wraca do domu w dobrym nastroju i mówi, że dostała pracę i wraca do zawodu ilustratora książek.
Rozdział 6: Przegapiony koniec świata
Ania przeżywa żałobę po śmierci taty, na początku nie mogła płakać i tłumiła emocje w sobie. Dopiero w nocy płakała w poduszkę. Ania czytała komiks o superbohaterze i przy tym spytała mamy, dlaczego świat się nie skończył, kiedy jej tata umarł. Mama odpowiedziała Andzi, że tylko one dostrzegły koniec świata.
Rozdział 7: Dwie górki i wspólny pies
Jeremiasz przyprowadził swojego psa, Tanga i przedstawił go Andzi i jej mamie. Opowiedział, że psa znalazł w piwnicy, gdzie był przywiązany do fotela. Chłopiec ubłagał mamę, że ez niego nie wyzdrowieje. Jeremiasz z Anią poszli zjeżdzać z górek na sankach. Chłopiec podziękował Andzi za prezent i powiedział, że nigdy nie miał tak ładnego zeszytu.
Rozdział 8: Kiedy nie ma chłopca w żółtej bluzie
Jeremiasza przez kilka dni nie było w szkole, a Ania zaczęła się tym faktem niepokoić. Inne dzieci śmiały się z niej, że jest to jej „narzeczony”. Wychowawczyni poinformowała uczniów, że chłopiec jest chory, Ania postanowiła zanieść Jeremiaszowi zeszyty. Okazało się, że chłopiec choruje na cukrzycę.
Rozdział 9: Dlaczego dzięcioł opuszcza dziuplę
Ania przynosiła zeszyty Jeremiaszowi, a jej mama kserowała dla niego zadania. Pewnego dnia przyszły w odwiedziny do nich, a mama Jeremiasza upiekła sernik. Andzia zaprzyjaźniła się z Olgą i okazało się, że ich rodzinę opuścił tata. Ani było smutni, ponieważ koleżanka ją wyśmiewała, a sama dorastała bez ojca.
Rozdział 10: Wołanie
Jeremiasz wrócił do szkoły z pompą insulinową, która była z Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Andzia powiedziała, że chłopiec jest niczym pilot od sportowego samochodu. Wybrali się do parku i opowiadała o zwyczajach ptaka kowalika. Dziewczynka powiedziała Jeremiaszowi sekret, że jej tata prrzed śmiercią poprosił ją, by szukała kowalika dokładnie w tym miejscu w parku.
Rozdział 11: Dzień, w którym powracają kolory
Pierwszego kwietnia był wesołym dniem i wszystkich, nawet dyrektora, bawiły żarty z nauczycielki wychowania fizycznego. Odbył się też konkurs i wszyscy chcieli być w drużynie Andzi, co było bardzo miłe dla dziewczynki. Po powrocie do domu Ania odkryła, że mama myje samochód taty i postanowiła go nie sprzedawać.
Chłopiec w żółtej bluzie
Pamiętnik Jeremiasza, w którym opisuje swoje doświadczenia z poprzedniej szkoły, szpitalu , chorobie oraz psie. Pisze także o Andzi i jej wsparciu podczas choroby.
Charakterystyka bohaterów lektury „Dziewczyna w parku”
Andzia – główna bohaterka powieści. To wrażliwa, delikatna dziewczynka, która bardzo kochała swojego ojca. Jego śmierć powoduje w niej ogromny ból i poczucie pustki. Andzia przeżywa żałobę w sposób typowy dla dziecka – poprzez wycofanie, smutek i tęsknotę. Park jest dla niej miejscem symbolicznym, przestrzenią wspomnień i rozmów „w myślach” z tatą. W trakcie powieści bohaterka wspomina tatę i dzieli się z Jeremiaszem wspomnieniami o nim i ciekawostkami o zwierzętach, które je przekazał.
Jeremiasz – chłopiec z klasy chory na cukrzycę, który z tego powodu przeniósł się z innej szkoły i powtarza klasę. Wrażliwy i odpowiedzialny. Choroba sprawia, że musi być bardziej dojrzały niż jego rówieśnicy. Codzienne mierzenie poziomu cukru i pilnowanie diety stają się powodem drwin ze strony innych dzieci. Mimo to chłopiec nie traci empatii i potrafi okazać Andzi wsparcie. Jego postawa pokazuje, że siła nie polega na braku słabości, lecz na umiejętności radzenia sobie z nimi.
Rówieśnicy – reprezentują postawę braku zrozumienia i nietolerancji wobec „inności”. Ich zachowanie uwidacznia problem wykluczenia społecznego w środowisku szkolnym. Z czasem przekonują się do Andzi oraz Jeremiasza.
Mama Andzi – również przeżywa stratę męża, ale stara się być silna dla córki. Między nią a Andzią pojawia się trudność w komunikacji, wynikająca z bólu i niezrozumienia.
Dziewczyna z parku opracowanie
Najważniejszym problemem poruszanym w powieści jest żałoba dziecka po stracie bliskiej osoby. Autorka pokazuje, że śmierć rodzica jest doświadczeniem, które całkowicie zmienia świat dziecka. Smutek, poczucie niesprawiedliwości i tęsknota są naturalnymi elementami tego procesu. Kosmowska zwraca uwagę, że każde dziecko przeżywa stratę inaczej i potrzebuje czasu oraz wsparcia.
Drugim istotnym wątkiem w lekturze „Dziewczyna z parku” jest choroba przewlekła i związane z nią wykluczenie. Cukrzyca chłopca staje się pretekstem do drwin, co pokazuje, jak łatwo dzieci potrafią odrzucać tych, którzy są „inni”. Autorka uwrażliwia czytelnika na problem tolerancji i empatii.
Ważnym motywem jest również przyjaźń jako siła lecząca rany. Relacja Andzi i Jeremiasza opiera się na szczerości i wzajemnym zrozumieniu. Dzięki niej bohaterowie odzyskują poczucie własnej wartości. Park w powieści pełni funkcję symbolu – to miejsce wspomnień, refleksji, ale także przemiany.
„Dziewczyna z parku” to lektura, która uczy wrażliwości i pokazuje, że rozmowa, akceptacja oraz wsparcie drugiego człowieka mają ogromne znaczenie. To opowieść o tym, że nawet po największej stracie można stopniowo odnaleźć światło i nauczyć się żyć dalej.