E.A. Poe z pewnością zasłużył na miano twórcy kultowego. Jego książki do dziś są chętnie czytani, a czytelnicy stanowią prężnie działającą społeczność. Ten XIX wieczny twórca literatury i przedstawiciel romantyzmu tworzył wyjątkowe dzieła literackie.

Biografia i twórczość Edgara Allana Poe

Ten amerykański twórca literatury urodził się w 1809 roku w Bostonie. Oprócz tworzenia literatury był również krytykiem i redaktorem. Jego dzieła literackie przenoszą idee powszechne dla epoki romantyzmu, czyli neurozy, psychodeliczny opis świata i duży psychologizm. Dzieła literackie Poe cechowały się surrealistycznymi opisami, zwróceniem uwagi na psychikę postaci i elementy fantastyczne. W literaturze E.A.Poe można napotkać wątki fantastyki i horroru, oprócz tego Poe napisał także nowelę kryminalną. Stworzona przez niego postać detektywa Augusta Dupina została przeniesiona na ekran.

Sformułowanie literatura gotycka najbardziej oddaje charakter książek E.A.Poe. Autor w swoich dziełach literackich zajmował się tematyką bliską śmierci, ożywania zmarłych, problemu przedwczesnego pochówku, co było dość częste w XIX wieku. Oprócz tego jego utwory cechował swoisty realizm, gdyż Poe był przeciwnikiem alegorii, dadaizmu i zbędnych upiększeń literackich.

Spuścizna literacka

Poe zainspirował całe rzesze twórców literatury współczesnej. Był to jednym z nielicznych twórców literatury amerykańskiej, który był znany bardziej w Europie. Autor Sherlocka Holmesa, Sir Arthur Conan Doyle, mówił że wszelkie powieści detektywistyczne mają coś z twórczości Poe’go. Oprócz tego E.A.Poe wywarł wpływ na znanego przedstawiciela innego gatunku, mianowicie Juliusza Verne i jego powieści science fiction. Również inny przedstawiciel literatury współczesnej, Aldous Huxley mówi o czerpaniu inspiracji z książek Edgara Allana Poe.

Najczęściej zadawane pytania

Dla jakiej klasy są opowiadania Edgara Allana Poego jako lektura?

Opowiadania Edgara Allana Poego są lekturą szkolną dla klas 4–6 szkoły podstawowej oraz liceum. Najczęściej omawiane to: Złoty żuk, Zagłada domu Usherów, Serce — oskarżyciel, Studnia i wahadło, Maska czerwonego moru. Poe jest ojcem nowoczesnego kryminału i opowiadania grozy.

Kim był Edgar Allan Poe?

Edgar Allan Poe (1809–1849) to amerykański pisarz, poeta i krytyk literacki, uznawany za twórcę nowoczesnego kryminału i opowiadania grozy. Prowadził tragiczne życie — wcześnie stracił rodziców, zmagał się z alkoholizmem i biedą. Umarł w tajemniczych okolicznościach w wieku 40 lat. Jego twórczość wywarła ogromny wpływ na Arthura Conan Doyle’a i Juliusza Verne’a.

O czym jest Złoty żuk Poego?

Złoty żuk to opowiadanie o Williamie Legrandzie, który wyrusza na poszukiwanie skarbu pirata Kida, kierując się szyfrogramem odczytanym z kawałka pergaminu. Jest uważane za jedno z pierwszych i najważniejszych opowiadań detektywistycznych w historii literatury.

O czym jest Zagłada domu Usherów?

Zagłada domu Usherów to opowiadanie grozy o narratorze, który odwiedza chorego przyjaciela Roderica Ushera w mrocznej posiadłości. Gdy jego siostra Madeleine umiera i zostaje pochowana żywcem w krypcie, budynek zapada się w bagno — symboliczne zakończenie rodu Usherów.

Jakie tematy dominują w opowiadaniach Poego?

W opowiadaniach Poego dominują: groza i niesamowitość, szaleństwo i obsesja, śmierć i przemijanie, tajemnica kryminalna oraz ludzka psychika na granicy szaleństwa. Poe był mistrzem budowania napięcia i atmosfery grozy.

Czego uczy lektura opowiadań Poego?

Opowiadania Poego uczą rozumienia ludzkiej psychiki i mechanizmów obsesji oraz strachu. Pokazują jak wyobraźnia może stworzyć przerażającą rzeczywistość. Złoty żuk to świetne wprowadzenie do gatunku kryminału i logicznego myślenia dedukcyjnego.

Co to jest Serce — oskarżyciel Poego?

Serce — oskarżyciel to jedno z najbardziej znanych opowiadań Poego. Narrator opowiada jak zamordował starszego mężczyznę i pochował ciało pod podłogą. Podczas przesłuchania przez policję słyszy coraz głośniej bijące serce ofiary — w końcu wyznaje zbrodnię. Jest klasycznym przykładem nierzetelnego narratora i psychologicznego portretu szaleństwa.