Joseph Conrad, właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski, urodził się 3 grudnia 1857 roku w Berdyczowie (na terenie dzisiejszej Ukrainy), a zmarł 3 sierpnia 1924 roku w Anglii. Był jednym z najwybitniejszych pisarzy anglojęzycznych przełomu XIX i XX wieku, choć język angielski – w którym tworzył – nie był jego językiem ojczystym. Do dziś uchodzi za jednego z najważniejszych twórców literatury światowej.
Rodzina Conrada była silnie związana z polskim ruchem patriotycznym. Jego ojciec, Apollo Korzeniowski, był poetą i działaczem niepodległościowym, za co został zesłany przez władze carskie. Trudne dzieciństwo, częste przeprowadzki i wczesna śmierć rodziców sprawiły, że Conrad bardzo wcześnie zetknął się z poczuciem samotności i wyobcowania – motywy te powracają później w jego twórczości.
W wieku siedemnastu lat w 1869 roku Conrad wyjechał z Polski do Marsylii. Rozpoczął karierę marynarza, żeglował na Martynikę, Karaiby i Amerykę Południową. W trakcie swojej marynarskiej kariery pływał na statkach francuskich i brytyjskich, odwiedzając m.in. Afrykę, Azję i Amerykę Południową. Szczególne znaczenie miała jego podróż do Konga, która stała się inspiracją do napisania „Jądra ciemności”. Doświadczenia z morza oraz kontakt z różnymi kulturami ukształtowały jego pesymistyczną, ale niezwykle przenikliwą wizję świata.
W 1894 Conrad uzyskał zwolnienie z pracy i osiadł w Angilii. Rozpoczął karierę pisarską od wydania „Szaleństwa Almayera”. Wsparcie wuja oraz twórczość pozwalała mu na utrzymanie. Pisał po angielsku, choć nauczył się tego języka stosunkowo późno. Początkowo wiedział, że nie może konkurować z rodzimymi literatami. Opisywał więc to, co było słabo opisane a więc kraje egzotyczne, które odwiedzał w trakcie swoich podróży.
W 1896 poślubił Jessie Emmeline George, z którą miał dwóch synów. Przez większość życia mieszkali w różnych lokalizacjach w hrabstwie kent w Anglii. Conrad cierpiał na depresję oraz podagrę. Borykał się z kłopotami finansowymi mimo dochodów z pracy twórczej. Przyczyną było wystawne życie, by nie wypaść z odpowiednich kręgów towarzyskich. Conrad jako cudzoziemiec, obawiał się upadku swojej pozycji, dlatego częśto popadał w długi.
W 1924 Conrad zmarł, prawdopodobnie na zawał serca. Niedługo przed wybuchem I wojny światowej Conrad odwiedził Polskę i Kraków. Pisarz nosił się z zamiarem powrotu do Polski, jednak ostatecznie to nigdy nie nastąpiło.
Wraz z kolejnymi powieściami jego styl pisania został doceniony przez ówczesnych. Stworzył dzieła, które są dziś uznawane za klasykę literatury światowej. W jego utworach często pojawiają się pytania o moralność, odpowiedzialność, honor i granice człowieczeństwa.
Ciekawostki z życia Josepha Conrada
- Conrad znał biegle trzy języki: polski, francuski i angielski.
- Język angielski opanował dopiero w dorosłym życiu, a mimo to stał się jednym z najwybitniejszych stylistów literatury angielskiej. Do końca życia mówił z silnym, twardym akcentem.
- Bał się wystąpień publicznych i unikał rozgłosu.
- Wielu krytyków uważa go za prekursora literatury psychologicznej i modernizmu.
Najważniejsze dzieła Josepha Conrada
„Jądro ciemności” – nowela oparta na afrykańskich doświadczeniach autora. Ukazuje brutalność kolonializmu oraz mroczną stronę ludzkiej natury. To jedno z najbardziej interpretowanych dzieł literatury światowej. Na podstawie książki powstał film Francisa Coppoli „Czas apokalipsy„.
„Lord Jim” – powieść o winie, honorze i próbie moralnej. Tytułowy bohater ucieka przed konsekwencjami swojego czynu, próbując przez całe życie odnaleźć odkupienie i zmazanie pamy na honorze.
„Tajfun” – opowieść o walce człowieka z żywiołem i własnymi słabościami. Conrad w swojej powieści skupia się na psychice bohaterów w ekstremalnych warunkach.
Inne ważne utwory: „Nostromo”, „Murzyn z załogi Narcyza”, „Smuga cienia”, „Zwycięstwo”. Wszystkie łączy refleksja nad losem jednostki w świecie pełnym chaosu i sprzeczności.
Źródło zdjęcia: wikipedia.org